Dialoog tussen vader en zoon

Voor mijn screenwriting-klas moest ik een dialoog schrijven tussen een ouder en een kind die elkaar ontmoeten in het ouderlijk huis na elkaar lang niet gezien te hebben. De nadruk moest daarbij liggen op het verschil tussen de personages.

INT. ONBEWOONBAAR VERKLAARD HUIS – DAG

VADER stapt door de opening waar de deur zat het huis binnen, in de kamer staat zijn zoon DAVE.

VADER

Krijg nou de tering, wat doe jij hier?

DAVE

Ik was benieuwd hoe snel je hiernaartoe zou komen. Ik twijfelde of je eerst naar mijn moeder zou gaan om je excuses aan te bieden. Maar kennelijk ben je erg nostalgisch naar je oude huis. Er is niet veel van over, zoals je ziet.

Dave kijkt op zijn horloge.

DAVE (vervolg)

Je hebt het nog vrij snel gedaan, met het openbaar vervoer, als ze je om tien uur hebben vrijgelaten. Tenminste, ik neem aan dat je bij niemand terecht kon voor een lift.

VADER

Wat doe je hier, Dave, waarom ben je hier?

DAVE

Vijftien was ik, toen je uit mijn leven verdween. Mama heeft het nog een tijdje verborgen kunnen houden, maar op school gaat het nieuws snel rond als je pa in de gevangenis zit. Dat telt mee als de rangorde tussen jongetjes bepaald wordt.

VADER

Ik kan er toch niks aan doen dat ik je niet mocht zien van je moeder?

DAVE

Heb je enig idee hoe het is om jezelf op te sluiten op het toilet om je boterhammetjes op te eten zonder gepest te worden? Of nog erger; aan het bureau van de juf?

VADER

Aaah, werd je zo gepest joh knulletje? Ben je daarom hier? Om uit te huilen bij je pappie?

DAVE

Ach ja, jij zal het ook niet makkelijk gehad hebben, jij hebt ook bij iedere stap die je zette achterom moeten kijken, natuurlijk. Weet je wat die paranoïa met mij gedaan heeft? Ik ben de boeken in gedoken. Alles waar letters in stonden las ik van voor naar achter en weer terug. En toen ik met een diploma met negens en tienen de school uit liep, wist ik pas wat ik wilde studeren.

VADER

Ach, je weet niet waar je het over hebt. Je kan beter maken dat je wegkomt hier.

DAVE

Rechten, pa. Rechten. En dat heeft me geen windeieren gelegd. Al die jaren heb ik jouw zaak in mijn achterhoofd gehouden. Vanaf mijn eerste studiedag tot ik partner werd. Je wilt trouwens niet weten hoe makkelijk het was om je dossier in handen te krijgen.

VADER

Jongen. Ik waarschuw je. Maak dat je wegkomt.

DAVE

En iedere keer als ik het inkeek viel er een puzzelstukje op zijn plek. Dingen die de officier van justitie over het hoofd leek te zien. Zoals: Waarom had die kerel zó veel geld bij zich. Ik bedoel, een restaurant draait toch geen ton omzet op een dag? Of: Waarom niet een benzinestation? Waarom precies dát restaurant van díe man? Vreemde keuzes voor een kruimeldief als jij.

VADER

Ik meen het. Oprotten! Je weet niet waar je over lult.

DAVE

Uiteindelijk mag je van geluk spreken dat het niet tot de officier van justitie doordrong dat je overval een toelatingsexamen was om in het milieu te komen. Oh, en dat je het voor elkaar kreeg om het geld te verstoppen voordat je zogenaamde vrienden het in handen kregen.

VADER

Het is hier niet veilig, Dave. Maak dat je wegkomt.

DAVE

Geen zorgen, vader. Ze weten niet dat je een uur eerder vrij bent gelaten. Geen dank daarvoor, trouwens. Het geld heb ik jaren geleden al uit de kruipruimte vandaan gevist. Maak je geen zorgen, het heeft een goede bestemming gekregen, waaronder dit vliegticket. Ik zou je een lift naar het vliegveld geven, maar ik kan echt niet met de verkeerde mensen gezien worden.