Coert: We schrijven de nabije toekomst, je langverwachte boek "Animisme: dit boek heeft geen ziel" ligt in de schappen. Wat staat er op de achterkant in het blokje 'over de schrijver'?
FRANK*: Frank Hartman, geboren in 1971, vindt het moeilijk zich te verplaatsen in hypothetische vraagstukken die hemzelf aangaan. "Over het algemeen heb ik geen moeite me te verplaatsen in de situatie van een ander, maar zodra ik mezelf in een ander daglicht moet zien gaat het mis." Dit komt vooral omdat hij een inzicht in de bijkomende omstandigheden en randvoorwaarden mist. "De ene situatie is de andere niet; als ik een roman zou schrijven zou ik iets anders over mezelf op de omslag zetten dan wanneer ik een wetenschappelijk-, filosofisch- of kunstboek zou schrijven." Frank kan zich geen voorstelling geven van het soort boek dat hij zou kunnen schrijven. Vandaar de grote consternatie bij schrijver en uitgever toen het boek plots in de winkels verscheen. Frank over zijn volgende boek: "Ik hoop dat het 'Stel dat het niet hypothetisch is.' gaat heten."
Naar aanleiding van je prachtige 'voor de vuist weg' shot: wat vind jij de plus- en minpunten van je uiterlijk?
Ik vind uiterlijk interessant. Soms vraag ik me af in hoeverre iemands karakter en lichaams- en gezichtsbouw gerelateerd zijn. Als je goed oplet merk je dat je mensen die je niet kent karaktereigenschappen toewijst, gebaseerd op hun uiterlijk. In veel gevallen klopt die eerste analyse.
Ik kijk zelden in de spiegel naar mijn lichaam, meestal kijk ik alleen om te zien of mijn kleding in orde is. Op mijn gewicht, haardracht, kleding en lichaamshouding na zijn er eigenlijk geen dingen die ik zelf aan mijn uiterlijk kan veranderen. Daarom hou ik me er ook niet zo mee bezig. Ik ben 10 kilo aangekomen sinds ik gestopt ben met roken en 30 ben geworden, maar ik ben te belazerd om er iets aan te doen. Ik ben wel met mijn lichaamshouding bezig omdat ik rugklachten heb. Mijn haar heb ik liefst zo kort mogelijk, maar ik scheer het niet iedere dag. Kleding vind ik wel belangrijk. En leuk.
Kunstgeschiedenis deelt kunstenaars in in stromingen. Met welke kunstenaars zou jij in welke stroming geplaatst kunnen worden?
Ik heb geen idee. Ik heb er nog nooit over nagedacht. Modern en conceptueel, maar dat lijkt me wel duidelijk.
Ik ben van mening dat alles wat door mensen ontworpen is, kunst is. Dus ook je koelkast en je vloerbedekking. Het verschil zit 'm in het doel van het voorwerp en de emotie die het losmaakt. Je kunt je bij alle voorwerpen die je ziet afvragen waarom het op die manier gemaakt is. Als je dat doet kom je bij sommige voorwerpen tot de conclusie dat ze gewoon handig zijn maar door andere voorwerpen wordt je diep geroerd. Iedereen kent Michealangelo's David. Een schitterend marmeren beeld. Als je je bedenkt dat het een voorstelling is van David op het moment dat hij tegenover Goliath staat - zijn slinger over zijn schouder en een steen in zijn hand, met zijn kuit tegen een boomstronk naar zekerheid zoekend - dan zie je plotseling dat zijn houding tegelijk angst en moed uitstraalt. En hoe onvoorstelbaar knap het is dat je zo iets kan maken.
Stromingen in kunst zijn een handigheidje om het te categoriseren. Ik denk niet: "Hmm, ik ga vandaag eens iets impressionistisch maken." Tenzij ik daar een punt mee wil maken natuurlijk, maar dan trek ik het eigenlijk meteen weer uit die stroming.
Wat denk je dat er, achter je rug om natuurlijk, over jou geroddeld wordt?
Waarschijnlijk dat ik lui ben. En egoïstisch. Geen positieve dingen, want dan is het geen roddelen meer. Eigenlijk interesseert het me niet zo hoe mensen achter mijn rug over me praten. Hoewel ik het wel vervelend vind om achteraf via een ander te horen dat iemand me niet mag. Ik wil graag aardig gevonden worden, maar niet ten koste van mijn vrijheid.
Wat hoop je te bereiken met jouw weblog?
Dat mensen die de site bezoeken er over nadenken. Het maakt me niet zoveel uit wat ze denken eigenlijk. Hoewel ik het wel leuker vind als iemand een doordachte reactie geeft op een post. Ik hou ervan om er over te discussiëren. Sommige mensen nemen niet de moeite om er over na te denken, maar beginnen meteen te gillen dat ze het stom vinden. Daar kan ik niks mee, zeg dan niks.
Ik zie deze site niet als weblog maar als een ego-document; ik log niet over internet en interessante sites, maar over mezelf. Ik kan er mijn creatieve uitingen kwijt. Mijn werk is niet interessant genoeg om een galerie of expositie mee te vullen, vind ik. Maar ik wil het wel laten zien. Als ik iets heb gemaakt ben ik er altijd onzeker over. De site is wat dat betreft een aangenaam platform.
Dit was een kettinginterview, de vragen waren van coert. De regels van het kettinginterview zijn als volgt:
1. Schrijf een reactie op dit stuk, waarin je zegt dat jij geïnterviewd wilt worden.
2. Ik reageer op jouw reactie met vijf vragen.
3. Jij plaatst mijn vragen met jouw antwoorden op je eigen log.
4. Daarbij plaats je deze 5 regels.
5. Jij interviewt degene die op jouw interview reageert, enz.
eerlijke antwoorden, denk ik, en betere antwoorden zijn er in mijn optiek niet.
Okiedo Niels, hou je vast:
1. Kies een getal. Motiveer je antwoord.
2. Welk tastbaar voorwerp heeft het meeste indruk op je gemaakt in je leven?
3. "Liefdesbaby Auteur 'Toiletten' Buitenechtelijk!", staat er over 4 maanden in de Story. Hoe ge ja hier mee om als het gebeurt?
4. Ik begreep dat je je eerste boek vrij spontaan hebt geschreven. Je volgende boek zal waarschijnlijk meer/beter doordacht worden. Vind je je volgende boek beter worden dan Toiletten?
5. Wat zou je jezelf vragen als je gast was bij Barend & Van Dorp?